The Persuit Of Happyness

New Orleans

2009-02-05T11:14:00.001-08:00

Zo, een beetje te laat, maar toch nog het laatste en afsluitende deel van deze serie. Het verhaal is bijna af, lieve lezertjes!

Vanuit Austin heb ik de trein gepakt naar New Orleans. Daar kwam ik aan zonder een plaats om te slapen. Geen van de couchsurfers die ik had benaderd had gereageerd, dus ik moest in een Hostel. Dacht ik. In een cafeetje ben ik gaan zitten, en waarempel, ik had een mailtje van een Couchsurfer! Hij had een berichtje van mij gezien op het forum, en had besloten om mij te hosten.

Meet Mario. Een 54-jarige alcoholist die _alles_ wat hij had is kwijtgeraakt met Katrina. Hij heeft met mij een aantal dagen door New Orleans gelopen, en heeft me allerlei plekjes laten zien waar ik anders nooit geweest was. Hij woont namelijk zijn hele leven al in New Orleans.

Katrina heeft zijn en veel andere mensen hun levens compleet verwoest. Aan de ene kant is de materiele schade natuurlijk heel groot, maar ook psychisch was het erg zwaar. De regering-Bush heeft veel te laat veel te weinig gedaan, en actief reddingswerkers uit het buitenland geweerd. Ook werden de mensen erg slecht opgevangen, en het werd hen ontmoedigd om weer terug te keren naar New Orleans. Mario heeft zelf een jaar in zijn auto geleefd voordat hij weer een huis had.

De mensen in New Orleans zijn geweldig. Ik ben nog nooit zo vriendelijk aangesproken in bars door het personeel. Het voelde allemaal erg gemeend, wat een verademing was na bijvoorbeeld Los Angeles waar mensen meer op uiterlijk vertoon en smijten meld geld vallen.

Een aantal mensen leeft tegenwoordig in de veronderstelling dat ik familie ben van Mario, zijn 'zoon uit Amsterdam'. Hij heeft altijd genoeg scharrels en maitresses gehad om dat geloofwaardig te vertellen. Erg grappig.

Na een paar daagjes New Orleans was het tijd om verder te reizen. Miami was aan de beurt. In Miami heb ik drie nachten in een Hostel geslapen, het eerste en enige in mijn hele reis. Miami is vrij saai; het is groot en het strand is mooi. Je kunt prachtig uit. Maar dat is neit het gene wat ik in Amerika was gaan doen! Ik wil mensen ontmoeten, gekke dingen zien. Op het strand liggen is natuurlijk leuk, maar dat kan in Zuid Frankrijk ook wel. Ik wil niet klagen. Het strand was fijn.

Op de dag van Obama's inauguratie ben ik vanaf Miami naar San Francisco gevlogen. Daar heb ik nog een paar vrienden ontmoet wie ik eerder nog niet vaarwel had kunnen zeggen, zoals Oscar de grote Zweed.

Het was heel fijn om weer terug te zijn in San Francisco. De sfeer die in die stad hangt is erg bijzonder; er gebeuren gekke dingen in de straten en iedereen die het ziet geniet er van. In Amsterdam heb ik altijd het gevoel dat als je iets grappigs ziet dat je dan moet doen alsof dat normaal is: "It's Amsterdam, man". In San Francisco gaan mensen juist stil staan en er naar kijken, klappen, dansen. Ze vieren het feit dat de stad speciaal is.

Austin, Tx

2009-01-15T10:40:00.000-08:00

Zaterdag kwam ik in Austin aan met de trein, en na een paar minuutjes op het perron gewacht te hebben kwam Chris, mijn nieuwe couchsurf host, mij oppikken. Hij is een lange, langharige, 23 jarige latijns-Amerika student. Jacob en Sam, twee vrienden van Chris, waren er ook. We hebben buritos gegeten bij een caravan langs de weg onder een boom, versierd met kerstlampjes en met oud tuinmeubilair om te zitten. De sfeer van het etablissementje was heel speciaal, bijna magisch. Wel erg goedkope magie.

Het is geen wonder dat Chris in een Coop woont, een soort studentenhuis maar dan beter geregeld. Het is schoon, uitnodigend en Veganistisch. Ze wonen met 14 mensen en hebben een fantastisch ingerichte keuken.

De eerste avond hebben we wat bier gekocht (Kwak, Piraat, Guinness en meer!) en zijn naar een buur-coop gegaan om die soldaat te maken. De universiteit van Texas in Austin heeft zo'n 50 000 studenten. Dat maakt Austin een echte studentenstad, en dat kun je voelen als je er door heen loopt. Veel jonge mensen op straat, een bruisend uitgaansleven en een positieve uitstraling.

De volgende dag zijn we met een paar andere vrienden naar een park gegaan om wat te wandelen en te klimmen. Ik heb prachtige foto's gemaakt van de omgeving: we liepen door een soort oude rivierbedding met aan de zijkanten ingesleten steenlagen.

Helaas heb ik mijn tas met camera, klimschoenen, horloge en ring op de parkeerplaats laten staan toen we naar huis gingen. Ze stonden er 15 minuten later niet meer. Shit.

Chris had wat andere coop-mensen en couchsurfers uitgenodigd om een biertje met ons te komen drinken in the spider bar. Een paar andere couch-hosts die me hadden kunnen hosten had ik ook uitgenodigd. Het was erg gezellig.

De volgende dag, Maandag, heb ik hutspot gekookt met zonder spek. Ui roerbakken met scherpe specerijen werkt als prima vervanger! En toen was het tijd voor een nieuwe treinreis naar New Orleans en een nieuw avontuur!

Knuffels uit een -nog steeds- kapot New Orleans (die verhalen komen de volgende keer)
- Okke

Rodeo!

2009-01-11T17:17:00.000-08:00

De afgelopen paar dagen heb ik in Dallas rondgehangen bij een niuewe couchsurf host: Michael.

Michael is een fotograaf en hij heeft veel tijd voor me vrijgemaakt om me de stad te laten zien. Dat was erg gaaf. We zijn wezen Salsadansen in Fort Worth, een buitenstad van Dallas (leuke meisjes, dat moet ik echt vaker doen!), hebben Tex-Mex (Texan-Mexican food) gegeten met veel Margaritas en naar het John F. Kennedy museum geweest. Wist je dat 80% van de Amerikanen denkt dat achter de moord van Kennedy een complot zit, maar dat niemand dat kan bewijzen?

De REI, een grote buitensportzaak, had uitverkoop. Ik heb een backpack gekocht ($35!), een sjaal, muts, handschoenen en een ijzersterke spijkerbroek. Allemaal voor minder dan de helft van de prijs.

Gisteravond was de kers op de taart: we gingen naar de Rodeo van Fort Worth! Het duurt maar anderhalf uur, maar ik heb mooie cowgirls gezien die vanaf paarden lasso's om kalfjes wierpen, echte cowboys die met z'n tweeen hetzelfde deden, maar dan het kalf op de grond werkten, wilde stier rijden (ik zou ook springen als ze dat met mijn ballen deden!) en het allermooiste was nog wat ze voor de allerkleinste kinderen hadden. Alle kiddo's jonger dan 8 jaar mochten proberen een pluk uit de vacht van een schaap te stelen. De eerste die dat wist te doen won! Fantastisch. om een dozijn kinderen achter een schaap aan te zien rennen.

Ik zit nu in de trein naar Austin. Austin schijnt een leuke universiteitsstad te zijn, en ik denk dat een weekend daar precies mooi is. Maandag ga ik verder naar New Orleans (norleans zoals ze hier zeggen) en vervolgens verder naar Miami.

Naast me zit een man met Deer Jerky. Beef Jerky is super-gedroogde reepjes rund, gemarineerd in peper. Hij heeft zelf een ree geschoten, gedroogd en gepeperd. Heerlijk.

Groetjes uit niemandsland,
- Okke

Canyon 'n Texas

2009-01-06T16:27:00.000-08:00

Een auto huren was een beetje te veel van het goede... Als je 25 plus bent betaal je ongeveer 25 dollar voor een dag, maar onder 25? Denk meer aan $50+... En dat kan ik niet helemaal betalen. Op zoek naar alternatief vervoer dus!

Ik kwam twee andere reizigers, Joe en Leah, tegen bij Larry. Ze wilden ook wel naar de Grand Canyon, en een pact was snel gesloten. Joe en Leah reizen bijna zonder geld; als ze geld nodig hebben verkopen ze armbanden en kettingen gemaakt van Hennepdraad. Dat loopt volgens mij niet zo geweldig, want ze hadden geen cent. We hebben de deal gesloten dat ik de benzine enzo betaalde, en dat zij me afzetten op de plaats waar ik zondagavond moest wezen: Tucson.

Ik had liever de kosten met hun gedeeld, maar dan had ik een paar dagen moeten wachten zodat ze geld konden verdienen. Ik wou een beetje opschieten om weer verder te kunnen gaan, dus ik heb besloten om dan maar wat meer te betalen. Hah!

Zaterdag rond de middag zijn we naar Flagstaff vertrokken, een dorpje 100 mijl van de Canyon. We hebben daar overnacht en zijn de volgende ochtend naar de Canyon vertrokken. Wat was dat fantastisch! Zo groot en overweldigend... Helaas konden we maar een paar uur blijven. Wie gaat er met mij mee terug over een paar jaar? De Grand Canyon is een van de dingen die je echt gezien moet hebben in je leven. Ik heb foto's zat om jullie te overtuigen van de grootsheid van de Canyon.

Ik had op een website (triphopping.com) een lift van Tucson, AZ naar Dallas, TX gevonden. Joe en Leah hebben me naar Tucson gebracht. In Tucson hebben we een nacht gecouchsurft bij een stel hippies: Richia, Rocky en Rusty. Als je eens softe hippies wilt ontmoeten moet je zeker bij ze langsgaan, want veel softer zijn ze er niet. Zulke schatten van mensen! Rocky speelt gitaar en heeft als hobby het 'pimpen' van fietsen (niet heel overtuigend, maar hij vermaakt zich uitstekend) en Richia verzorgt een moestuin.

Maandagochtend pikte Pam ('Grandma') me op in Tucson. We deelden de rit: samen rijden, samen benzine betalen... 920 mijl (1500km!) en 15 uur later zijn we in Fort Worth aangekomen, een buitenwijk van Dallas. Pam is een 'Traveling Nurse', ze werkt om de 3 maanden in een ander ziekenhuis. Dat doet ze om een beetje meer van de wereld te zien en het betaalt wat meer. Morgen gaat ze verder naar Georgia, waar haar man woont.

Ik blijf een paar dagen in Dallas, en daarna ga ik rustig op weg naar New Orleans. Ik heb een vlucht geboekt vanuit Miami naar San Francisco op de 20e. Dat is de enige deadline die ik heb.

Groetjes uit een vrij koud Texas,
- Okke

Sunbird breakdown

2009-01-01T21:56:00.001-08:00

(geschreven op 2 januari)

Zo, m'n autootje heeft het niet volgehouden. Een berg in de woestijn is hem de baas geworden, en ik heb de koppakking stukgeblazen. De auto heeft het met veel water bijvullen nog 150 mijl (200 kilometer!) volgehouden. Waarschijnlijk heeft dat hem helemaal over het randje geholpen.

Ik stond dus in het midden van de woestijn met een auto die geen meter voor- of achteruit ging, en het begon donker te worden. Ik ben gaan rondvragen aan mensen voor een lift naar het volgende dorp. De tweede persoon die ik aansprak wou me wel naar het volgende dorp, Blythe, brengen als ik de benzine betaalde. Maar als ik wou, mocht ik ook wel een nachtje met haar en nog een paar mensen in de woestijn blijven slapen, en dan zou haar man de volgende dag naar mijn auto komen kijken. Dat leek me de betere deal!

We reden 6 mijl over een onverhard pad de woestijn in. Daar stond een camper van Debra en Kim waar honderden glimmende stenen omheenlagen. Ze verkopen de mooie en waardevolle stenen en geven 'Rock Hunting Tours' aan toeristen. Ik heb een jointje gerookt met Debra en haar uitgelegd waar Nederland ligt (Amsterdam, dat ligt in Denemarken toch?). Ze had ook tarantulas in een klein terrarium.

De volgende ochtend heb ik mijn verzekering gebeld ("Sorry, je krijgt geen cent") en een manier gezocht om van m'n auto af te komen. Gewoon laten staan is niet echt een optie; de auto staat op mijn naam en ik wil geen spoor van rotzooi hier achterlaten: dat maakt het krijgen van een visum later veel lastiger.

Kim stelde voor om de auto in eerste instantie een klein stukje de woestijn in te slepen, om vervolgens te proberen 't ding te verkopen. Omdat de stenenbusiness de afgelopen maand erg slecht ging heb ik de deal met ze gemaakt dat ik ze 200 dollar leen voor een week. Zij verkopen m'n auto en nemen 1/5 deel van de opbrengst. Er is natuurlijk een kleine kans dat ik niets van dat alles terugzie, maar ik had het gevoel dat dat wel goed zit. We zullen zien of ik te naief ben of niet.

Ik heb alle spullen die ik nodig had uit de auto gehaald en het ding vaarwel gezegd. Debra heeft me op de Greyhound gezet en ik was nog net op tijd in Phoenix voor een couchsurf nieuwjaarsfeestje. Vandaag zit ik met een klein katertje op de bank van Larry. Larry heeft een gigantisch huis een host bijna constant een of meer couchsurfers. Hij is de couchsurfambassadeur van Phoenix.

Morgen ga ik proberen een auto te huren, maar omdat ik nog geen 25 ben en geen echte creditcard heb (het is een debit card) kan het wel eens een dure grap worden. Als het meer dan 700 dollar kost voor 20 dagen ga ik met de greyhound en de trein of liftend verder.

Groetjes uit Phoenix!
Knuffels,
- Okke

Los Angeles

2009-01-01T20:34:00.000-08:00

(Dit heb ik geschreven op 28 december)

Gisteren ben ik eindelijk op pad gegaan op mijn lange tocht. Het plan was eerst om naar Dallas, Texas te rijden en daarna weer terug naar San Francisco. Na overleg met pa en ma heb ik besloten om - naar bevind van zaken - naar de oostkust te rijden. Florida, misschien een heel klein beetje verder noordelijk.

De reis naar Santa Monica, Los Angeles ging erg voorspoedig. Zonder verwarming wordt het best koud in de auto, maar met een jas aan en twee broeken was het wel te houden. Ik hoop dat het niet veel kouder wordt onderweg; misschien dat ik een verwarming moet kopen die ik in de 9V aansluiting van m'n auto kan douwen. Ik heb daar vandaag naar gezocht, maar ik kon het niet vinden.

Ik logeer bij Stuart, een man van 35. Het was mijn eerste keer couchsurfen, en voor hem ook. Hij is erg vriendelijk, maar wel heel erg gay. Hij doet erg zijn best om het me naar mijn zin te maken. Stuart werkt bij een Honda-dealer. Hij krijgt alleen betaald als hij auto's verkoopt; het lijkt me een erg stressvolle baan. Verder is er niet zo heel veel over hem te vertellen; ik heb het gevoel dat hij niet zo heel veel met zijn leven doet. Volgende week gaat hij voor het eerst in drie jaar weer reizen, ik hoop dat dat hem goed doet.

Vandaag ben ik eerst met Stuart naar zijn werk gegaan. Hij ging werken en heb ik rondgeshopt voor een verwarming. Die kon ik niet vinden, dus ik ga vanavond op internet zoeken voor eentje. Na het shoppen ben ik naar het strand gegaan en Venice Beach. Venice Beach is een van de meest toeristische straten. Vlak aan het strand staan allemaal toeristenshops en straattheater. Toen ik op het strand een biertje aan het drinken was kwam ik River tegen.

River is al drie maanden in Californie aan het rondtrekken. Hij slaapt in de buitenlucht en had al zeker een week niet gedoucht. Ik heb hem aangeboden om hem mee te nemen naar San Diego morgen. Hij heeft beloofd morgenochtend een douche te nemen.

Morgen ga ik wat spullen afleveren bij Vincent en Margie, en ik blijf slapen bij Myles. Margie stuurde me een smsje toen ze daar achter kwam: 'So I heard ure staying at myles house'. Dat klinkt niet zo vriendelijk. Ik weet niet wat er met haar aan de hand is, maar volgens mij is ze pissig op me om de een of andere reden. Ik kan niet uitvissen waarom. We zullen wel zien morgen.

Overmorgen ga ik naar Phoenix rijden. Ik hoop dat ik daar bij een gezin kan blijven slapen, en misschien ook oud & nieuw vieren. Daarna wil ik meer van Arizona zien en omhoog naar de Grand Canyon rijden.

Roadtrip!

2008-12-27T00:48:00.000-08:00

Zo, het is eindelijk zo ver. Nog een nachtje in mijn appartementje in San Francisco slapen en dan ga ik vier weken op pad!

Mijn autootje is een '91 Pontiac Sunbird, zonder verwarming. Verder werkt hij helemaal prima, al rijdt 'ie 1 op 10. Maar dat maakt niet uit! In Amerika kost benzine geen drol, ik betaal nu omgerekend 35 eurocent per liter.

Ik weet nog niet zeker hoe mijn roadtrip er precies uit gaat zien. Ik ga in elk geval eerst naar Los Angeles, dan de Grand Canyon, en dan richting Texas. Vervolgens wordt het waarschijnlijk via New Orleans en Atlanta naar de oostkust! Een kaartje is hier denk ik.

Ik ga proberen zo veel mogelijk nachten te couchsurfen. Couchsurfers stellen een slaapplaats beschikbaar, en laten mensen die dan langskomen de stad zien. Je betaalt er niets voor, het is gewoon voor de leuk. Ik heb nu nog maar 1 plaats, en dat is in Los Angeles.

Ik ga nu snel slapen; het is al bijna 1 uur. Ik loop al een paar dagen last minute dingen te regelen, en dat is erg vermoeiend.

Kusjes uit (nu voor waarschijnlijk de laatste keer) San Francisco.
- Okke

Las Vegas

2008-12-16T16:04:00.000-08:00

Na drie dagen lang gebuffeld te hebben voor een project as het eindelijk tijd om een beetje te ontspannen. En welke plaats op de wereld is beter geschikt om te ontspannen dan Las Vegas?

In Las Vegas begint het plezier al op het vliegveld: daar staan al honderden gokmachines mensen te verleiden. We hebben hier nog niet ingegeven; Valentijn en ik zijn snel naar ons hotel/casino gegaan: het Mirage. We hebben daar twee nachten gelogeerd in de zachtste bedden waar ik ooit op heb geslapen.

Zaterdag hebben we vooral besteed aan het verkennen van het casino en de stad. We hebben sushi gegeten en veel Jack & Coke gedronken. 's Avonds hebben we in een club Sky/RedBull gedronken (ik zal je de prijs van deze drankjes besparen, maar ik ben zo goed als blut op het moment).

De volgende dag werden Valentijn en ik enigzins brak wakker. Een fijn roomservice ontbijtje verlichte onze pijn en toen hebben we een potje gepokerd. Valentijn heeft de tweede plaats in de tafel gepakt, ik heb HEEL erg dom gespeeld en lag er al vrij vlot uit. Omdat ik mijn lenzen niet goed had opgeborgen de vorige avond, heb ik over de strip gelopen in de hoop een paar lenzen te vinden. Helaas ging dat niet door.

Toen Valentijn klaar was met winnen zijn we naar Circus Circus gegaan om in de voetstappen van Hunter S. Thompson (Fear & Loathing in Las Vegas) te treden. Welke gestoorde gek heeft verzonnen om een compleet pretpark aan een hotel/casino te bouwen? En vervolgens in het casino circusoptredens te doen? Het is een gestoord idee, maar de uitvoering is geweldig.

's Avonds kwam het hoogtepunt van ons bezoek aan Las Vegas: een optreden van Cirque du Soleil. Dat was het mooiste optreden wat ik in mijn leven heb gezien. Als je ooit de kans krijgt om naar een Cirque du Soleil show te gaan moet je dat doen!

Na het Cirque optreden hebben we de gokmachines uitgeprobeerd. Wat zijn die automaten saai! Ik kan me niet voorstellen wat sommige mensen interessant vinden daaraan.

Maandag, de dag dat we teruggingen, regende het in Las Vegas. Dat is best bijzonder; Las Vegas ligt in het midden van de woestijn! In het vliegtuig konden we blut terugkijken op een fantastisch en gestoord weekend.

Ik heb foto's, en zal ze snel online gooien.

Okke out.

De foto's staan nu online: http://www.flickr.com/photos/9604622@N06/tags/vegas/

Thanksgiving en Black Friday

2008-11-28T22:24:00.000-08:00

Donderdag was het thanksgiving, het feest waarin de Amerikanen vieren dat de Indianen hen hebben geholpen in de 17e eeuw toen de toenmalige kolonisten bijna verhongerden. (Om hen vervolgens als bedankje uit te roeien, volgens mijn hosts).

Amerikanen vieren dit op een uiterst Amerikaanse wijze: eten! Zoveel mogelijk eten. Een kalkoen van 8 kilo voor elke familie, gevuld met stuffing (brood met ei en kalkoenvet). Daarnaast hadden we allemaal verschillende hapjes. Ik voelde me ook een gestuffte kalkoen toen ik klaar was met eten.

Vandaag was het Black Friday, de dag waarop alle grote winkelketens de grote uitverkoop houden. Dat doen ze niet op een beschaafde tijd, zoals 9 uur 's ochtends, maar om 4 uur in de ochtend! Margie, haar twee zusjes en ik waren niet de enige gekken die om die belachelijke tijd uit hun bed waren gerold. De hele parkeerplaats stond vol met auto's van mensen die net als ons dachten een paar goede koopjes te kunnen doen.

Het grootste gekkenhuis was de Wal-Mart, een soort ubersupermarkt/blokker/zeeman. Een belachelijke hoeveelheid klanten had een nog idiotere hoeveelheid meuk in hun karretjes gepleurd om zich vervolgens in een lange rij voor de kassa te vervelen.

Anyway, morgen moet ik om 3 uur opstaan omdat we het verkeer van Los Angeles willen vermeiden in de ochtend. We gaan weer kamperen in the Pinnacles! Dit keer met Myles en James, respectievelijk de vriend en een neef van Margie. Myles heeft veel ervaring met klimmen, dus we gaan een hoop leuke routes doen dit weekend.

Maandag ben ik weer terug in de bewoonde wereld van San Francisco. Ik verwacht niet dat ik dan veel vrije tijd heb; er zit een marathon van deadlines en tentamens aan te komen.

Groetjes!
- Okke

P.S. ik heb zo'n beetje besloten wat ik wil gaan doen eind december: eerst een beetje zuidelijk richting zuid-californie en dan richting texas. En dan na anderhalve week weer terug, maar dan via een iets noordelijkere route. Ik moet nog uitvissen of er wel bussen gaan langs die route, maar dat zien we dan wel weer.

Carlsbad

2008-11-21T20:40:00.000-08:00

Het is vakantie. Gisteravond zijn Vincent, Margie en ik naar Carlsbad gereden. Om negen uur 's avonds hebben we gas en energiedrank ingeslagen. De benzine was maar 2 dollar per gallon! We waren de hele weg high van de energiedrank. Margie reed de hele weg; ik mag niet rijden in Californie (inwoners mogen niet op een internationaal/buitenlands rijbewijs rijden).

Om 3 uur waren we in Santa Ana. We hebben bij Denny's gegeten voordat we Vincent hebben afgezet bij zijn huis, en daarna reden Margie en ik verder naar haar huis in Carlsbad. Om 5 uur kwamen we daar uitgeput aan.

Vandaag werden we om een uur of 9 wakker. Een oom en tante van Margie logeerden hier ook, aardige mensen. We hebben rustig aan ontbeten, ik heb wat huiswerk gemaakt en we hebben de Jacuzzi uitgeprobeerd. Het is hier 25 graden buiten! In NOVEMBER! Eind november, 25 graden! Heerlijk weer, kortebroekentijd!

's Middags zijn we eerst naar Myles, de vriend van Margie, gegaan. Geweldige gozer; hij heeft een Volkswagen Kever omgebouwd tot slaapbus (de stoelen kunnen plat en dan is de complete auto, van stuur tot achterbak, een bed. In zijn tuin heeft hij een klimmuur gebouwd, daar gaan we later vanavond nog op klimmen. Na dit bezoekje zijn we naar Wal-Mart gegaan en we zijn met de oom en tante van Margie uit eten geweest. Nu ben ik met 4 meiden (3 gezusters Stringer en een vriendinnetje) televisieseries aan het kijken en algemeen aan het relaxen.

Minder leuk was dat de vader van Margie moest worden geopereerd vandaag. Ik zag hem maar heel eventjes, voordat hij naar het ziekenhuis ging. Gelukkig ging de operatie goed en mag hij morgen weer naar huis.

Dinsdag gaan we naar Disneyland met Vincent. We kunnen gratis naar binnen, omdat Vincents ouders daar werken. Donderdag is het echt Thanksgiving. Ik hoop dat de stroopwafels die ik heb besteld voor die tijd aankomen; dat is het enige wat ik uit Nederland heb meegenomen wat ze hier echt lekker vinden.

Groetjes!

- Okke

Yosemite

2008-11-10T21:52:00.000-08:00

Dit weekend heb ik met Margie in Yosemite national park gekampeerd. Ik heb vrijdag een hoop warme kleren, een slaapzak en een matje gekocht en toen konden we gaan!

Yosemite is 5 uur rijden. Zonder verkeer. En dan ben je nog niet eens uit Californie! En ik mag niet rijden, omdat ik geen Californisch rijbewijs heb. Als je op bezoek bent mag je met je Nederlandse rijbewijs rijden, maar inwoners van Californie, waar ik nu toe behoor, moeten een CA rijbewijs halen.

Na een enorm aantal scherpe bochten in het donker op een smal weggetje kwamen we aan bij campsite Four. Campsite Four is 'beroemd' omdat er een heleboel goede rotsen zijn om te klimmen: zowel boulders (lage klim zonder touw) en toproping (hele hoge klims, tot wel 400 meter in 30 'pitches').

Het is erg belangrijk om je eten in Yosemite goed op te slaan, omdat de beren anders achter je eten aangaan. Er zijn speciale kluisjes om je eten op te slaan, die je verplicht moet gebruiken. Elk jaar worden er tientallen auto's opengebroken door de beren, omdat mensen vergeten om parfum, eten of pizzadozen uit hun auto te halen.

Op een paar enorme schaduwen na hadden we nog steeds niets van de bergen gezien. Na een paar 'steel reserves' (denk Grolsch Kanon) en cola-whiskeys zijn we gaan slapen.

Zaterdagochtend maakte Margie me om 6 uur wakker. Het was licht buiten en ze keek alsof het Kerstavond was (Sinterklaas kennen ze niet, maar dat is een ander verhaal). Na een blik uit de tent geworpen te hebben ("A-ma-zing!") besloot ik dat het belangrijker was om nog even te slapen.

Om 8 uur zijn we de boulders van Camp Four gaan ontdekken. Zie je die witte vlekken op de rots? Daar houden mensen zichzelf aan vast! We vonden geen enkele route die we zelf konden klimmen. (V0 of V1 kan ik buiten waarschijnlijk wel aan, maar een V5 of V6 is in de gym al veel te hoog gegrepen voor mij. Dan hoef je het buiten niet te proberen.) We hebben wel een paar mensen gezien die waanzinnig moeilijke routes aan het klimmen waren. Volgens Margie was een van hen bekend, maar ze wist niet meer hoe hij heette.

Om een uur of 11 hebben we met de pendelbus een rondje door het park gemaakt, en we hebben de lower yosemite falls van dichtbij bekeken. In de pendelbus zagen we twee beren! De foto's waren bewogen.

Toen we weer terug bij het kamp waren begon het te regenen. We hebben Calvin en Hobbes stripboeken gelezen. Na een uurtje was het regenen geminderd en ben ik buiten gaan rondkijken. Daar kwam ik een gozer tegen die een waanzinnig moeilijk boulder aan het beklimmen was. Ik vroeg hem hoe moeilijk het was, en hij antwoordde dat het 'a pretty hard route' was. In mijn onnozelheid vroeg ik of het een V6 of V7 was, en toen vertelde hij mij dat het een V12/13 was. Dit was een pro.

Ik ben met Margie teruggegaan naar de plaats waar die gozer aan het klimmen was, en hij was er nog steeds. Margie wist het: we hebben Daniel Woods gezien! Hij is een van de beste klimmers in de wereld, en was gewoon 100 meter van ons tentje aan het klimmen! Hoe gaaf is dat :D Yosemite is een van de beste klimgebieden in de wereld, dus alle grote namen komen daar ook op af :)

's Avonds hebben we een vriend van de vriend van Margie opgezocht en een grote pizza gegeten. De regen hield aan en rond half 11 zijn we gaan slapen. Ik was bang dat de tent zou lekken, maar we konden er niets aan doen. Godzijdank zijn we de hele nacht droog gebleven.

Zondagochtend hebben we de boel rustig ingepakt en zijn we op een paar plaatsen gestopt om wat foto's te maken en rond te kijken. Omdat margie nog 5 uur terug moest rijden hebben we geen lange hike gemaakt. Dat was jammer, maar begrijpelijk.

Op de terugweg zijn we naar een Sonic Burger gereden. De laatste drive-in fastfood keten! Je rijdt naar een parkeerplaats, doet je bestelling en ze komen het op rolschaatsen naar je raam brengen! Fantastisch.

Dit hele verhaal heeft maar één minpuntje: ik denk dat ik wat opgelopen heb in de kou en nattigheid in Yosemite. Ik ben brak en een beetje ziekjes, maar het zal wel overgaan in een dag of wat.

Er zijn meer foto's op flickr. Ik heb nu ook zelf een camera, dus verwacht er nog maar veel meer!

Knuffels, kusjes en liefde uit San Francisco.

Verkiezingen

2008-11-04T18:29:00.000-08:00

Ik zit hier in een klaslokaal met zo'n 750 mensen naar CNN te kijken. CNN's verwachtingen zijn positief: Obama loopt voor op McCain met 174 tegen 52 electoral votes!

De eerste 'swing state' is al binnen. McCain moet alle swingstates die hij nog niet heeft vanaf nu binnenkrijgen, anders is de race gelopen. Het lijkt er op dat Obama Florida binnenkrijgt. Dat zal de nagel op McCain's doodskist zijn.

Ik ga vanavond uit met wat vrienden hier, en we zullen waarschijnlijk de overwinning van Obama kunnen vieren.

-- edit

Het is nu 20:11 's avonds en het is volgens CNN duidelijk: Obama gaat winnen! Iedereen hier is heelamal door het dolle heen en we gaan naar het centrum om het te vieren.

De verkiezingen

2008-10-22T00:40:00.000-07:00

Bekijk dit youtube filmpje over een vrouw die zeker weet op wie ze gaat stemmen:

http://www.youtube.com/watch?v=UwjlUMoLVvA

Ik heb het nare gevoel dat de verkiezingen alleen gestreden worden op imago. Weinig mensen weten wat de issues werkelijk inhouden en hoe de kandidaten verschillen van mening. Mensen kiezen op wie hen het meest aanspreekt: Christen en oorlogsheld? Zwart en hoogopgeleid? Kies je alterego.

Ik heb het echt razende druk op de universiteit. Ik heb nog nooit zoveel uren aan mijn schoolwerk besteed. Tel daar sport (volleybal en drie keer klimmen) bij op en mijn dagen zijn gevuld!

Groetjes uit een vrij zonnig, maar steeds kouder San Francisco

The Pinnacles - part 2

2008-10-11T21:27:00.000-07:00

Oh mijn god, dit was geweldig. Geweldig koud. Het was vannacht maar een paar graden boven nul, en dat hebben we geweten.

Om 1 uur gingen Margie, Vincen, Jay en ik weg. Even langs het vliegveld om spullen op te halen voor Jay, even naar REI, een buitensportzaak, om harnassen te kopen voor Vincent en mij, vervolgens nog eventjes wat avondeten halen en 2,5 uur rijden... Pas een uur voor het donker kwamen we bij The Pinnacles aan. Ik dacht dat het een klein natuurgebied was, maar het is 100km²! Er zijn superveel klimroutes, en we hebben er nog snel eentje uitgeprobeerd voordat we naar de camping gingen.

We hebben de tenten opgezet en zijn zoals het echte kampeerders betaamd snel bier en Jack 'n' Coke gaan drinken. Dat houdt je wel warm. Worstelen en jumping jacks doen ook. En op bezoek gaan bij de buren met een kampvuur helpt nog meer.

Ik had zelf alleen maar mijn tweepersoons deken en een laken bij me om in te slapen. Eigenlijk was ik van plan om eerst nog een matje te kopen bij de buitensportzaak, maar dat was ik glad vergeten. Godzijdank stelde Margie voor dat we haar slaapzak maar moesten delen. Ik had die nacht 2 paar sokken, een onderbroek, een sportbroekje, een pyjamabroek, een spijkerbroek, twee t-shirts, een hoodie en mijn jas aan. Vervolgens in de gedeelde slaapzak en met daaroverheen mijn tweepersoons dekbed, en we hebben het niet koud gehad.

Vincen had het wel koud. Die had niet zoveel spullen bij zich, en Jay en hij waren te homofobisch om met elkaar te gaan liggen. De volgende keer zorgt hij er wel voor - en ik ook - om genoeg warem spullen mee te nemen!

Vanochtend werden we om 7 uur wakker. We zijn eerst gaan eten in een typisch Amerikaans restaurantje 15 mijl verderop en nadat we op krachten gekomen waren zijn we het natuurgebied weer ingereden om een paar goede klimroutes op te zoeken. Margie en Jay, onze meest ervaren klimmers, hadden behoorlijk pech: alle routes die ze probeerden waren te moeilijk, zelfs voor hen. Na een maar nét goed afgelopen val zijn we weer teruggegaan naar de plaats waar de gisteravond waren en hebben daar allemaal nog een klim gepakt.

Moe, hongerig, smerig en voldaan zijn we in de auto gestapt terug naar San Francisco. Morgen zal ik de foto's online gooien.

The pinnacle

2008-10-10T12:16:00.001-07:00

Ik ga over 45 minuten met Margie, Vincent en Jay naar 'the Pinnacle', een natuurgebiedje waar een supergoede klimmuur is. Vanmorgen kwamen ze pas aanzetten met dit plan, en ik was zo gek nog niet of ik ging mee.

Morgen of overmorgen een langer verslag over mijn bevindingen daar! Het zal wel koud worden 's nachts...

Hopelijk tot ziens,
- Okke

Hair

2008-10-02T15:43:00.000-07:00

Ik heb geen geluk met haar. De laatste keer dat ik bij de kapper was, vorig jaar rond deze tijd, heeft die het veel te kort geknipt. Gelukkig kan Nadya wel goed knippen, dus tot een maand geleden liep ik er netjes bij. Gesteund door het success van een vriendin die me knipte, zei ik ja op de vraag van Graziella om mij te mogen knippen. Dat had ik maar beter niet kunnen doen. Ik heb me toch een bloempotkapsel aangemeten gekregen! Ik heb het haar nog niet recht in d'r gezicht durven zeggen, maar ben al even bij een kapper langsgeweest om het bovenop maar wat uit te dunnen. Mijn kapsel gaat nu wel, maar het is veel korter dan ik had gehoopt.

Verder zit ik een beetje met de vraag wat ik zal gaan doen met de kerst. Op 23 december gaat de vlucht die ik nu heb geboekt, maar ik wil eigenlijk wat langer blijven rondtrekken. De vraag is alleen: waar zal ik heen? Zal ik mijn ticket terug uit een andere state laten vertrekken? Zal ik proberen om naar Mexico te gaan om daar Carsten te meeten op zijn tour door zuid-Amerika?

Ik weet het niet. Wat zijn jullie ideeen?

Groetjes,
- Okke

Update

2008-09-21T21:48:00.000-07:00

Oeps! Er zijn alweer meer dan twee weken voorbijgevlogen sinds mijn vorige post. Ik zou zweren dat het nog maar een week is, maar de tijd gaat ongelovelijk snel.

Ik heb niet zulke grote dingen te melden. Het is drukker geworden voor me op de universiteit, ik ben behoorlijk aan het bikkelen met alle dingen die ik moet doen. Toch is dat wel fijn, bezig zijn is zoveel fijner dan stilzitten! Ik heb het afgelopen anderhalf jaar veel te weinig verschillende dingen gedaan in Amsterdam.

Vandaag ben ik met mijn huisgenootjes Vincent en Margie (en Jay, een vriend van Margie) naar het aquarium in Monterey. Het boek "Of Mice and Men" van John Steinbeck speelt zich in Monterey af. Het aquarium was erg groot. Vooral het koraal was geweldig. Duizend felle kleuren met allemaal gekke visjes er tussenin verstopt.

Ik heb ook een nieuwe sport ontdekt: klimmen! Ik denk erover om een abonnement te nemen op een klimmuur in de stad. Dat kost 60 dollar per maand, maar ik geloof dat ik dat er wel voor over heb.

Ik ben de afgelopen tijd veel kleine uitstapjes naar de stad en dorpjes om San Francisco heen aan het maken met mijn huisgenoten Vincent en Margie. Ik ga kijken of ik wat van de foto's kan uploaden binnenkort.

Groetjes
- Okke

P.S. Ik heb nu de foto's geupload! Kijk maar op flickr

Born Again Christians Considered Harmful

2008-09-04T14:25:00.000-07:00

"Do you want to know how much god loves? Look at the cross. The cross is a symbol of how much god loves you. And god would change your heart and you could enter the heavenly places, you could find yourself and you would be on your knees ... You would be forgiven, not because of something you did, but because of something jesus christ did ..."

Er loopt hier op de universiteit een gozer rond in een t-shirt: "Ask me if you deserve HELL" en op de achterkant "Study the bible 2 Timoty 3:16". Hij oreert uren over waarom iedereen zich moet bekeren tot het Christendom.

"The truth of the matter is, the whole world hated jesus Christ, all of those people turned against him. They said, Crusify him! (5x) You killed jesus with your sin, with your rebellion."

Publiek: "Are you a sinner?"
Hij: "No, I'm not a sinner!"
Publiek: "WOOOOOOOOOOOO!"
Publiek: "What about original sin?"
Hij: "My sins have been forgiven. But I'd rather stay home and watch tv, I don't care about you. But do you know who cares about you? Demons! Devils! I looked at the one who created all things. But you worship all the created things!"

Etc, etc. Ik vermaak me hier nog wel even.

P.S.
Nu staat er een andere imbiciel met een t-shirt: "Warning to all: Church Gossips, Drunkards, Abortionists, Thieves, Sex Addicts, Druggies, Liars Athiests and... HOMOSEXUALS: JUDGMENT COMES"

Ongelovelijk. Dat je hiermee over straat mag lopen!

American Party

2008-09-03T16:03:00.000-07:00

Een paar dagen geleden was Margie uitgenodigd voor een keg party in Sunset, een buurt van San Francisco. Ik mocht ook mee. We gingen eerst naar een van de andere flats in Park Merced, waar een paar andere mensen waren die ook naar het feest gingen. Er waren een viertal aangeschoten meisjes en een gozer van 26, Eron.

Na een '40', een biertje van 1,2 liter, gingen we met de bus naar het feest. Het is in een wijk van San Francisco met allemaal laagbouw, alleen maar rijtjeshuisjes van 2 of 3 verdiepingen met een tuintje achter en een beetje gras voor. Direct toen we aankwamen kregen we het gevoel dat het vrij druk was: er stond een rij buiten van een meter of 8.

Het feest was in de garage. Er waren zo'n 150 mensen, opeengepakt als sardientjes in een blik. Er waren een paar kegs (pomp-taps met 50 liter fusten) en het was een lawaai van jewelste van alle mensen die aan het praten waren. Na een half uurtje ben ik naar buiten gegaan om een beetje bij te komen. In de voortuin zaten er een hoop mensen te blowen en te roken. In de achtertuin ook. Toen ik een kwartiertje in de achtertuin stond, kreeg ik een smsje van Margie: ze wou naar huis.

Toen ik buiten kwam kreeg ik in de gaten warom Margie naar huis wou: er kwamen een stuk of wat politiewagens aan! Een van de agenten had de garagedeur al opengedaan, en zag wat voor een enorme hoeveelheid mensen binnen was. Die agent had snel backup gebeld. In de tijd dat we buiten stonden hebben we meer dan tien politieauto's geteld.

De agenten stuurden iedereen naar huis en deden niet eens pogingen om mensen op te pakken. Volgens Margie krijgen de organisatoren waarschijnlijk een boete, maar dat is alles.

Uiteindelijk viel mijn eerste houseparty erg tegen. Het was te druk, te weinig bier en te veel politie. Hopelijk kom ik nog eens op een leukere terecht dan deze.

Groetjes
- Okke

Strand

2008-08-30T13:07:00.000-07:00

Gistermiddag ben ik naar het strand geweest. Omdat het hier altijd mist, voel je de zon helemaal niet. Maar die is er wel. Het resultaat is dat ik ENORM verbrand ben.

Binnenkort ga ik op jacht naar een camera, zodat ik meer foto's met jullie kan delen.

Groetjes uit SF

Costco

2008-08-28T11:27:00.000-07:00

De zoektocht naar twee nieuwe huisgenoten heeft nog niet zoveel opgeleverd. Van de tien mensen die tot nu toe zijn langsgekomen waren er een heleboel niet echt interessant. Engels kunnen spreken is toch wel een van de minimale eisen voor een huurder. Ook was ik net te laat met het bellen van een geschikte kandidaat - waardoor hij tijd had om al iets anders te regelen.

De tweede huisgenoot, Margie, is maandag ook ingetrokken. We kunnen het goed met elkaar vinden. Gisteren zijn we naar de "in 'n' out" geweest, een hamburgertent langs de snelweg die je alleen in San Francisco vindt. Heerlijke hamburgers en goede friet met kaas en ui eroverheen.... Hmmm. Behalve naar de in'n'out zijn we ook naar de Costco geweest. Costco is een soort groothandelssupermarkt waar je een pas voor nodig hebt om dingen te kunnen kopen. Alles staat in supermegaverpakkingen: zakken rijst van 5 kilo of meer, enorme zakken tortillas van 2,5 kilo, waspoeder per gallon... Ik vind het niet gek dat een hoop Amerikanen zo groot zijn.

Toch valt het me erg mee hoe dik de mensen zijn in San Francisco. Er zijn veel vegetariers, maar ook niet-vegetariers denken hier toch meer na over hun eten dan elders in het land. Dat zeggen ze zelf in elk geval.

De gewone supermarkten in dit land zijn wel geweldig duur. Zelfs met de dollar nu zo laag zijn een heleboel producten nog steeds duurder dan in Nederland.

Ik heb ook al een poosje een telefoon. Als je me wilt bellen: 001(415)323-9460. Ook heb ik hier een rekening geopend, zodat ik makkelijker dingen kan afrekenen. Mijn semi-creditcard (het is eigenlijk een checkings card) heeft een amerikaanse vlag erop en de tekst 'US Pride'. :)

Mijn colleges zijn deze week ook begonnen. De computer science courses die ik tot nu toe heb gehad, Software Development en Language Design zijn allebij geweldig. Ik was ook van plan om twee economievakken te volgen, maar eentje daarvan ga ik zeker laten vallen; het is allemaal net wat te veel. In plaats daar van wil ik een politicologie vak gaan volgen over de opkomende verkiezingen.

Gisteravond had ik een spraakverwarring met een Zweed, waardoor ik dacht dat er iets van de internationale vereniging op de campus was. Ik ging er dus heen en kwam er achter dat het een gewoon college was. We keken naar de tweede man van Obama die vertelde waarom iedereen op hem moet stemmen. Volgende week zullen we het zelfde bekijken van de Republikijnen. Na de tv kwamen er een aantal sprekers die uitlegden hoe het amerikaanse kiesstelsel in elkaar zit. Het sprak me zo aan dat ik me direct heb ingeschreven!

Groetjes uit zonnig Californie!

Huisgenoot gezocht

2008-08-24T16:27:00.000-07:00

SHIT!

Nog geen dag na mijn vorige, enigsinds euforische blogpost kwam Valentijn erachter dat hij een van de weinige SFSU studenten is die niet op de campus college heeft. Waar heeft hij dan wel college? Moss Landing, een goede 100 mijl naar het zuiden.

Niemand van de internationale werkgroep op de universiteit wist dat deze locatie uberhaupt bestond! Valentijn is gister op de bonnefooi in de richting van Moss Landing vertrokken. Ik ben nu dus hard op zoek naar een stel nieuwe huisgenoten. Ik zal jullie de details besparen, maar het is vrij moeilijk om een gedeelde kamer te verhuren.

Verder leken valentijn en ik wel wat op elkaar, dus kon ik altijd met zijn rijbewijs clubs binnen komen. Dat kan nu ook niet meer, dus ik heb 's avonds ook niet zoveel meer te doen. Het zal mijn studieresultaten wel goed beinvloeden denk ik.

Gisteren ben ik op pad geweest om wat lampen en dat soort meuk te kopen. Ik ben thuisgekomen met 2 lampen ($5) en een stereo ($32). Beide vrij goede investeringen. Ik heb nog geen bank en slaap nog op een luchtbed, maar met een beetje hulp van craigslist is bijna overal wel aan te komen.

Overmogen beginnen de colleges! Ik zit er aan te twijfelen om in plaats van 3 informatica en 2 economievakken 1 of 2 sociale wetenschaps vakken te doen. SFSU is vrij groot in dat soort dingen, dus dat lijkt me wel een goed idee.

Voor de internationale studentenvereniging op de campus worden alle internationale studenten gevraagd om iets te doen. Ik ben van plan om 'IEEC officer' te worden. Dat houdt in dat je je bezig houdt met het organiseren van feesten, excursies en algemene verenigingsdingen.

Ik begin thuis nu wel een beetje te missen. Groetjes!

San Francisco

2008-08-19T14:03:00.001-07:00

Ik ben nu alweer bijna een week uit Nederland, dus het is echt tijd om te beginnen met bloggen.

Vorige week woensdag ben ik na 16 uur vliegen en overstappen aangekomen in San Francisco. Ik was toen al bijna 24 uur op maar op een of andere manier leek het een goed idee om wat te gaan drinken met Andy en Colin. 30 uur nadat ik was opgestaan ben ik in mijn bed beland, moe maar tevreden.

Ik verblijf op het moment nog in het huis van Andy. Ik ken Andy omdat hij anderhalf jaar in Amsterdam heeft gewoont. Hij werkt nu voor Google, en gaat me nog een tour van de google campus geven. Colin is een huisgenoot, net als Eden en Mary. Het is een van de grooste huizen die ik heb gezien, en erg mooi ingericht. 'Houseku' ligt in het Mission district. Mission is een buurt waar veel programmeurs enzo wonen, maar ook veel armere mexicanen. Het ligt in het hart van de stad op een heuvel. Die heuvel is echt heel fijn, omdat er in de rest van de stad bijna constant een mist hangt. Geen smog, maar gewoon echte mist. In Mission is het veel warmer, want de zon schijnt vaker.

De eerste paar dagen had ik nodig om van mijn jetlag af te komen. Ik voel er nu helemaal niets meer van, gelukkig. Het is een vreemd idee om te weten dat de meeste mensen die dit lezen op dit moment in het donker laat in de avond zijn en zometeen gaan slapen.

Vandaag, dinsdag, was de tweede dag van de orientatie. Er zijn ongeveer 150 internationale studenten hier. 10 uit Nederland, 25 uit Duitsland, 20 uit Engeland en tientallen andere nationaliteiten. Overal in de zaal hoor je een ander accent. De introductie was vrij saai tot nu toe. Allemaal verplichte nummers over veiligheid, huisvesting, 'San Francisco on a budget' enzovoorts. Gelukkig is dat alleen 's ochtends; 's middags is er een tour door een deel van de stad of iets soorgelijks.

Ik heb samen met Valentijn, een gozer die ook uit Amsterdam komt, een appartement gevonden. Het appartement ligt in Park Merced, een paar honderd meter van de universiteit vandaan. Helaas is de buurt niet zo sprankelend als bijvoorbeeld the Mission, maar het is supermoeilijk om hier een goede plaats te vinden om te wonen. Juist omdat we maar ze kort blijven (4 maanden), word het zoeken van een kamer extra moeilijk.

Het appartement is een 2 bedroom 2 bathroom apartment. We gaan er met zijn 3-en wonen. Valentijn en ik gaan om de beurt in een inloopkast of de masters' bedroom slapen. De derde persoon voor ons apartement vonden we via craigslist, wat wel een beetje op marktplaats lijkt. Valentijn had zijn nummer daar op gezet met een beschrijving van het apartement, en binnen 30 seconden had hij de eerste beller al. Na een uur heeft hij de advertentie weer van craigslist gehaald: hij was al meer dan 10 keer gebeld.

Er komt een 20 jaar oud amerikaans meisje in ons appartement. We hebben haar nog niet ontmoet en ze komt volgende week maandag. Hopelijk wonen Valentijn en ik dan al in ons apartementje en hebben we wat goedkoop meubilair op de kop kunnen tikken.

Groetjes uit SF,
- Okke